Het leven van Vic (1990) was goed. Zijn studie verliep voorspoedig, zijn sociale leven floreerde en de toekomst oogde rooskleurig. Tot hij in 2015 struikelde en met zijn hoofd tegen een metalen hek sloeg.
Wat volgde was een nieuwe realiteit: chronisch hoofdletsel – oneindige pijn. Een wandeling voelde voortaan als een stormram op zijn schedel. Een simpel gesprek veroorzaakte duizelingen en misselijkheid. Schermen, licht, geluid, van ademhalen tot het knipperen met zijn ogen, alles kwam met een consequentie. Elke seconde voelde als een klap van iets dat niemand zag.
Jaren van therapieën, scans, ziekenhuisbezoeken en hoop volgden, maar het letsel en de pijn bleven – dag en nacht, onafgebroken. Het ‘normale’ leven stopte en financiële malaise, onbegrip, isolatie en mentale strubbelingen deden hun onvermijdelijke intrede.
Maar opgeven wás en ís geen optie. Geen slachtofferrol, geen medelijden. Hij schreef een boek, vertrok een tijd naar het buitenland en besloot bij terugkomst zijn ervaring in te zetten voor iets groters: lezingen over mentale gezondheid.
Om iedereen die ergens mee worstelt – groot of klein, zichtbaar of verborgen – handvatten en hoop te bieden.
©2025 Vic Koopmans